Sekswerk missen

Het happy hooker stereotype is stom. Hoe meer ik betrokken raak bij politiek activisme rond sekswerkerrechten, hoe meer ik dit stereotype probeer te vermijden. Want mensenrechten zijn niet alleen voor happy people, juist niet. En veel mensen (politici) nemen je standpunten minder serieus als je benadrukt dat je seks voor geld supertof vindt.

Maar jongens, laten we eerlijk zijn, ik houd echt van sekswerk. Hoe meer ik mijn manieren van werken, mijn hooker persona’s en mijn marketing ontwikkel, hoe toffer het wordt. Ik ben een vakidioot, ik vind het onwijs cool om mensen een mindblowing seksuele ervaring te geven. Ik heb nooit begrepen waarom het niet ok is om seks te hebben met vrienden en vreemden. Ik heb nooit begrepen waarom ik geen geld voor seks zou kunnen vragen. Ik ben er namelijk echt heel erg goed in. In seks, dus. Daar investeer ik in. Ik lees en leer en ga naar workshops en probeer verschillende strategieën voor afspraken uit en ik begin echt fucking awesome te worden in dat hele seksding én in hoeren.

Ik begin ook steeds meer te leren over mensenrechten en issues zoals lgbt discriminatie, geweld tegen vrouwen en toegang tot health services. Ik leer over arbeidsrechten en social movements, over de politieke processen in Nederland en Europa, over hoe je sociale verandering teweeg brengt, hoe je communities kan organiseren, en dat allemaal op een manier die de meest gemarginaliseerde groepen binnen de groep hopelijk zo min mogelijk buitensluit.

De afgelopen maanden ben ik zoveel bezig geweest met activisme, dat ik amper nog (seks)werk. Dat heeft nogal wat gevolgen. Ik word eraan herinnerd hoe zwaar ik kantoorwerk soms vind en hoe mijn lijf schreeuwt om meer beweging. Ik merk het aan mijn inkomsten.

Wat ik niet zag aankomen, is hoe erg ik het mis om te hoeren. Het persoonlijke, intieme contact met veel klanten is zo intens en fijn, ik denk dat psychologen en fysieke therapeuten dat ook wel herkennen. Ook het keten en bitchen op de exploitant met collega’s, het schrijven van de perfecte marketingtekst en merken dat ‘ie werkt, het sturen van onzekere machoklanten, of juist het voorzichtig aanmoedigen van verlegen types, gekke bekken trekken naar je duopartner wanneer de klant niet kijkt, egostrelende dudes die je aanbidden als de godin die je bent voor ze. Omringd zijn door vrouwen met onwijs vette skills en als vanzelfsprekend kennis uitwisselen, ook al ben je elkaars ‘concurrent’. De jarenlange vriendschappen met mensen wiens naam je niet kent, knappe klanten die goed zijn in seks. Iemand helemaal overwhelmen met je high femme magic.

Maar ook de saaie afspraken waarbij je de klant maar vaak omhelst zodat je ongezien naar de klok kunt kijken, slapen in je werkbed, die seksistische lul laten denken dat je inderdaad onder de indruk bent van z’n intellect en niet van de bizar hoge bedragen die je hem laat betalen. Het soms ingewikkelde navigeren van je relaties met collega’s omdat we zo ontzettend anders zijn allemaal. Standjes krijgen omdat je clueless en elitair doet en die shit hier niet wordt getolereerd. Samen huilen met collega’s wanneer een familielid of partner kut doet over je werk. Op elkaar kunnen leunen.

Sekswerk.❤ Happy International Sex Workers Day!

The debate on sex work policy: a quick 101

Hi! Do you know nothing about the international debate on sex work policy? Or do you, but are you still unsure why sex workers ask for decriminalisation? Or what that even means? Or do you have ‘lots and lots’ of sources on prostitution already but you’ve just never heard of the term sex worker rights (I see you, ms journalist)?

I’d recommend the following sources to get up to date asap.

TEDx ‘What do sex workers want’
An overview of popular arguments in the debate and the different types of policy, by a wonderful sex worker.

Amnesty International Q&A: policy to protect the human rights of sex workers
This introduction tackles common questions and misconceptions about decriminalisation and the human rights of sex workers.

New Statesman: The difference between decriminalisation and legalisation of sex work
Must read, especially if you are Dutch! Sex work isn’t ‘gewoon legaal’ in the Netherlands.

TAMPEP on the situation of national and migrant sex workers in Europe
Researchers analyse trends in European sex work policy, where they come from and how they impact the lives of sex workers.

Inspired by the awesome @girlonthenet.

Hoe kan je Marijn Heemskerk ons prostitutiebeleid uitleggen?

De Correspondent heeft een stuk over Nederlands sekswerkbeleid geplaatst. Het is niet zo goed, zeker als je bedenkt dat de schrijver een jurist zou moeten zijn. Er zitten nogal wat feitelijke foutjes in, ze lijkt veel niet te snappen of weten en de definitie van normaal blijft erg vaag.

Gelukkig zijn hoeren keibehulpzaam. Hier, speciaal voor Marijn Heemskerk, een sekswerkbeleid 101. Opdat haar volgende stukken beter moge worden.

Is prostitutie een normaal beroep in Nederland?

Sekswerk wordt volgens de Nederlandse wet niet behandeld zoals ander werk.

(Als sekswerk gewoon onder arbeidsregelgeving valt, noemen we dat decriminalisatie. Dat vind je bijvoorbeeld in Nieuw Zeeland en in New South Wales, een provincie in Australië.)

Maar waarom staan hier dan overal vrouwen achter het raam?

In Nederland is sekswerk niet gedecriminaliseerd, maar gelegaliseerd. Dat houdt in dat een overheid zeer specifieke wetten maakt die sekswerk reguleren. Raambedrijven zijn onderdeel van dit legale framework.

Sinds 2000 mag je alleen legaal werken met een vergunning, of bij een bedrijf met een vergunning. Maar sinds de invoering van dat systeem zijn er erg veel bedrijven verdwenen en komen er amper nieuwe bedrijven bij. Gemeentes maken het vaak erg moeilijk om een vergunning te krijgen, meer dan een kwart weigert sowieso.

Dat betekent dat er geen vrije markt is in de seksbranche, wat niet gunstig is voor de arbeidsomstandigheden in legaal sekswerk. Daarom kiezen steeds meer sekswerkers ervoor om zonder vergunning te werken (ongeveer een derde, volgens Justitie). De Wet Regulering Prostitutie, die waarschijnlijk binnenkort wordt aangenomen, gaat deze onvergunde prostituees voor het eerst in de geschiedenis van Nederland strafbaar stellen.

Maar hoe zat het dan voor 2000?

Zelf prostituee zijn is nog nooit illegaal geweest in Nederland. Dus prostituees konden doen wat ze wilden. Behalve dan dat hun business partners/locatieverhuurders/werknemers wel illegaal bezig waren. Veel bordelen, raambedrijven en escortbureaus werden echter gedoogd.

Maar komt prostitutie dan niet terecht in een heel schimmig gebied tussen criminaliteit en legaliteit?

De legale situatie was vrij helder, maar het zorgt er wel voor dat iedereen die met sekswerkers samenwerkt ineens een crimineel is. Dat zorgt ervoor dat brave burgers niet met sekswerkers willen samenwerken en dat maakt sekswerkers kwetsbaar.

Je ziet dat nu ook met migranten die sekswerk willen doen. Omdat het illegaal is om migranten te helpen met sekswerk (dat is altijd mensenhandel voor de wet), zijn er maar weinig mensen die dat risico willen nemen. Dat betekent in de praktijk dat als je migrant bent en nog niemand kent in Nederland, je afhankelijk bent van business partners die belachelijk veel geld kunnen vragen. (En als je aangifte doet van financiele uitbuiting, gaat het OM achter ze aan voor mensenhandel. Da’s nogal heftig. Oh, en vaak willen ze je pas helpen als je stopt met het werk dat je dus juist *wilde* doen, want anders kunnen ze niet aantonen dat je mensenhandelslachtoffer bent. Wat je dus eigenlijk niet bent. Maar dus wel voor de wet. Pff.)

Waarom een normaal beroep? Waarom niet verbieden?

Het blijft onduidelijk wat je bedoelt met normaal. Je bent een jurist, dus ik blijf ervan uitgaan dat we het hebben over de wet.

Sekswerk wordt dus niet behandeld als ander werk door onze overheid. Maar waarom zou je het willen verbieden? Als twee volwassen instemmen met het hebben van seks, dan is het legaal. Mensen betalen voor diensten is legaal. Waarom doen we dan moeilijk over de combi?

Overigens is het verbieden van sekswerk een mensenrechtenschending. We hebben namelijk het recht om zelf ons werk te kiezen. Dit is een van de redenen waarom de Verenigde Naties, de Human Rights Watch en Amnesty International voorstander zijn van volledige decriminalisatie van sekswerk.

De VN, de HRW, Amnesty, maar ook de World Health Organisation en de Global Alliance Against Trafficking in Women zijn trouwens allemaal tegen een verbod op prostitutie. Niet alleen vanwege die nifty mensenrechten, maar ook omdat uit uitgebreid onderzoekt blijkt dat een verbod op prostitutie er niet voor zorgt dat er minder prostitutie is. In landen waar sekswerk is verboden, zijn er nog steeds sekswerkers. Ze ervaren alleen veel meer geweld, zijn veel ongezonder en vaker slachtoffer van uitbuiting.

Het criminaliseren van prostitutie wordt eigenlijk vooral aangemoedigd door mensen die prostitutie immoreel vinden, zoals conservatieve christenen en sommige feministen.

En hoe dacht die wetgever er dan een normaal beroep van te maken?

Marijn, op deze vraag antwoordde je zelf “Het systeem werd: alles om vrijwillige en meerderjarige prostitutie heen mag.” Dat klopt dus niet. Echt heel erg niet.

Als we sekswerk willen behandelen als ander werk, moeten we misschien beginnen met het juridisch te gaan behandelen als ander werk.

Dat lost het probleem van stigma niet op – je ziet nu dus bijvoorbeeld dat gemeentes prostituees weigeren, dat politie prostituees lastigvalt, dat mensen sociaal worden uitgesloten, geen huis, bank en verzekering kunnen vinden, etc. Gelukkig beginnen sekswerkers steeds meer op te komen voor hun burgerrechten. Een van de uitdagingen ligt in beeldvorming door media. Ongeinformeerde en naieve journalisten richten veel schade aan. Be better than them, Marijn.

(Usual blog disclaimer: dit is een eerste versie, in een keer opgeschreven en gepubliceerd. Vergeef me de spelfouten en vul vooral aan in de comments als ik iets ben vergeten.)

Edit: iemand wees me op een belangrijke fout. Prostitutie is nooit eerder op landelijk niveau strafbaar gesteld, wel vanuit lokale authoriteiten. Jullie wijzen me ook op spelfouten, maar die blijven dus lekker staan. Cuz it my blog and I’ll slack if I want to.

 

 

Hoeren die spreken zijn eigenlijk pooiers

Door de seksbranche te reduceren tot mensenhandel, krijgen prostituées geen kans om te spreken over arbeidsrechten. Over hoe clichés alleen anti-prostitutie activisten helpen.

Niemand wil dat zijn geliefden prostituee worden, zegt Gert-Jan Segers, zendeling en CU-kamerlid. Feminist Elma Drayer valt hem bij. Prostituees zijn immers het “rechtmatig eigendom” van hun klanten tijdens een afspraak en hebben schijnbaar zelf niets in te brengen.

In Nederland lachen we om sociaal conservatisme. Niemand vertelt onze vrouwen wat ze mogen denken, doen en dragen. Vreemd genoeg laten we deze houding varen wanneer het op prostitutie aankomt. Dan wordt seksualiteit ineens exclusief voor geliefden. Ondanks overweldigend bewijs dat de meeste prostituees gewoon zelf voor hun baan kiezen, blijven we geloven dat niemand seks zou kunnen hebben met een vreemde. Een prostituee moet dus wel gedwongen worden door een fout vriendje of een vreselijke leven – of er zit ergens een steekje los, natuurlijk.

Vrouwen redden van de zonde / het patriarchaat

Deze clichés komen ten goede aan abolitionisten; activisten die zich inzetten tegen prostitutie. Het is prettig hoe radicale feministen en conservatieve christenen elkaar hierin hebben gevonden, merkte Gert-Jan Segers op toen hij afgelopen april het “Mannen die seks kopen” congres opende. Beiden willen hetzelfde; prostitutie beëindigen en al die gevallen vrouwen redden van hun zondig leven danwel het patriarchaat. En als ze niet mee willen werken, dan kunnen we ze in ieder geval arresteren. Samen met die vieze hoerenlopers.

Het is wel wat lastig dat de vrouwen (en mannen) die sekswerk doen blijven aangeven helemaal geen redding te willen. Er zijn amper misbruikzaken en zelfs wanneer politie aandringt bij controles en huiszoekingen geven hoeren aan dat ze geen hulp nodig hebben. Dat komt, zo zeggen de christelijke reddingsorganisaties, doordat ze zo onder druk staan van hun pooiers. Er is simpelweg geen plaats voor het idee dat hoeren misschien gewoon hoer willen zijn.

De pooierlobby

Ook vervelend: sekswerkers beginnen zich steeds meer zelf te organiseren en vragen consistent om echte arbeidsrechten in plaats van redding. Samen met de Verenigde Naties, Amnesty International en de Human Rights Watch vragen sekswerkers wereldwijd om echte legalisatie en het schrappen van wetten die hun werk criminaliseren.

Radicaal feminist Julie Bindel, ook aanwezig op het congres, weet deze trend te verklaren. De miljoenen sekswerkers die over de hele wereld mensenrechten eisen zijn eigenlijk lobbyisten van de “pooier lobby”, een machtig en verborgen netwerk van vrouwenmisbruikers. (Ze raadt aan om het voor een breder publiek te hebben over een pro-prostitutielobby of een happy hookerlobby, dat klinkt wat genuanceerder voor niet-ingewijden.) Op het congres wordt eendrachtig geconcludeerd dat Nederlandse sekswerkers eigenlijk als doel hebben om misbruik van vrouwen en kinderen te legaliseren.

Maar wat nu als prostituees, en hun klanten, een diverse groep mensen zijn die voor sekswerk kiezen om de diverse redenen die men ook tegenkomt in andere branches? Wat nu als hoeren kiezen voor hun baan omdat het ze leuk lijkt, of omdat het goedbetaald ongeschoold werk is met flexibele uren? Wat nu als, in de 21ste eeuw, sommige mensen gewoon wat vrijer denken over seks? En wat nu als die mensen inderdaad, net als elk ander, mensenrechten nodig hebben? Het recht op werk, gezondheidszorg, privacy, gelijkheid voor de wet, zelforganisatie en het recht vrij te zijn van stigma en discriminatie. Is dat echt zo’n absurde gedachte?

Maar vooruit, stel dat het anders zit. Stel dat de conservatieve christenen – dezelfde types die homoseksualiteit zien als ziekte – gelijk hebben. En de radicale feministen, die geloven dat alle mannen verkrachters zijn (ik heb het niet verzonnen), ook. Zelfs als alle prostituees slachtoffers zijn van gewelddadige, georganiseerde misdaad. Zelfs als niemand echt voor dit beroep kiest. Is het dan niet juist hoognodig om prostituees dezelfde rechten en bescherming te geven als elk ander werkend mens?

Sex worker rights

“Sex workers all over the world face widespread violations of their human rights. Criminalisation and the severe stigma attached to sex work gives license to those who commit crimes of violence against sex workers and deny their humanity. It also makes it almost impossible for sex workers to access justice, healthcare, and social security systems. Sex workers would not be at such high risk of violence if they were respected as people and as workers, and if they felt free to seek help and protection without fear of being stigmatised, jailed, abused, and disregarded – in other words, if their human rights were respected.”

“The global sex workers’ rights movement is a collective term reflecting a diversity of movements, networks, groups and individual sex workers around the world. What they all have is common is a focus on collaborative action to challenge the criminalisation, marginalisation and stigmatisation of female, male and transgender sex workers and respect, protect and fulfil sex workers’ rights.”

Red Umbrella Fund

Introductie sekswerkdebat – met bronnen, zonder spellingscontrole

Beste Remco,

Je vroeg me om bronnen van academici en mensenrechten organisaties die legalisatie en decriminalisatie van sekswerk steunen. Ik, eh, was een beetje enthousiast. Hier een beknopte (ghehe) inleiding op het problematische debat rond sekswerk en de misstanden in en over prostitutie. Enjoy de 2000 woorden. Met bronnen. En plaatjes!

Verplichte inleiding: wat is sekswerk? Over welke sekswerkers hebben we het?

Kort door de bocht: sekswerk is het tegen betaling aanbieden van seksuele diensten.

Sekswerkers zijn de mannen en vrouwen (en queers en transgender peeps) die deze diensten aanbieden. Prostituees hebben zeer diverse achtergronden, motivaties en levens.

Je zou sekswerkers kunnen plaatsen op een spectrum met aan het ene uiterste mensen die vanuit een situatie met zeer veel mogelijkheden kiezen voor het beroep (zoals ik! hi!) en aan het andere uiterste mensen met zeer beperkte keuzemogelijkheden. Denk aan oa. mensen die leven in extreme armoede, mensen die verslaafd zijn aan drugs, minderjarigen die niet naar hun ouders terug kunnen/willen en mensen onderaan de sociale ladder in een kastenstelsel.

Doorgaan met het lezen van “Introductie sekswerkdebat – met bronnen, zonder spellingscontrole”

Wie zijn de hoerenlopers?

Prostituanten hebben vaak een zekere kwetsbaarheid, betrokkenheid en algemeen fatsoen die zelden wordt genoemd. Ik herken mijn klanten niet in het beeld dat er in de media wordt geschetst van gewelddadige, achteloze “hoerenlopers”.

Prostituanten zijn, net zoals sekswerkers, geen homogene groep. Ik heb geprobeerd deze diversiteit te vangen in een aantal voorbeelden van mijn klanten. Al deze specifieke voorbeelden van echte klanten vertegenwoordigen een type prostituant dat ik vaak tegenkom.

Peter (60) is al jaren weduwnaar. Zijn vrouw was zijn eerste, enige liefde en hij is het daten moe. Hij wil geen vaste partner meer, maar zoekt wel intimiteit en aanraking. In ons jarenlange contact is hij gegroeid van verlegen en nerveus naar ontspannen en openhartig.

Mark (33) is een introverte accountant, de stille jongen op kantoor. Elke keer weer verwondert hij zich erover dat ik zo mooi en lief ben. We doen cheesy rollenspelletjes, liggen vaak in een deuk om onze eigen klungeligheid.

Willem (±45) is een olijke, grote Brabander met mooie pretogen. Hij reist teveel voor zijn werk voor een vaste relatie. Hij is een echt no-nonsense type die graag lange laklaarzen draagt wanneer hij me ziet. Zijn overduidelijke overgave en genot wanneer ik de leiding neem in onze interactie raken me iedere keer. Ik mis hem wanneer een tijd naar een collega gaat.

Joost (28) is een leuke, nerdy, slanke jongen. Hij vindt seks vanwege zijn autisme wat lastig. Bij elke afspraak bespreken we expliciet wat we wel en niet gaan doen. Ik blijf voortdurend helder communiceren wat mijn wensen en grenzen zijn – zo hoeft Joost niets te raden en kan hij zich richten op plezier.

David (51) en Anne (53) hebben me gevonden omdat Anne biseksueel is en graag samen met haar echtgenoot een ervaring wil hebben met een vrouw. David praat het meest in ons voorgesprek, dat vind ik verdacht. Wil Anne dit echt? Ik besluit om het wel te proberen, maar het initiatief eerst aan Anne te laten. Zodra we op de kamer zijn bespringt Anne me vol enthousiasme en vrij ik ineens met een prachtige, zeer opgewonden, oprecht kreunende en giechelende vrouw. Ik moet er een beetje van blozen. “Volgens mij zou Hella ook wel willen dat jij haar aanraakt, lief.” moedigt ze haar man aan, die verlegen met zijn voeten staat te draaien.

Anton (±68) is een kleine, serieuze man die ik eén keer heb gezien. Ik erger me een beetje aan zijn ombeholpenheid en kan hem niet goed lezen. Wanneer hij zijn kleren aantrekt, kijkt hij me voor het eerst echt aan. “Het, eh, lukte al een tijdje niet meer. Ik dacht dat ik het niet meer kon. Dit was het laatste dat we, mijn vrouw en ik, bedoel ik, wilden uitproberen. Ik ben zo blij, je hebt geen idee!”

Dennis (26) is mollig, jong van gezicht en studentikoos gekleed. We hebben een geweldige klik, delen hetzelfde gevoel voor humor en zijn allebei kinky. Bovendien zijn we beiden gek op pin ups en fifties mode. Ik kleed me mooi aan en Dennis neemt vintage kousen voor me mee. Ik adviseer hem om naar bdsm feesten te gaan omdat hij verdorie eindelijk een sexy, kinky vriendinnetje moet ontmoeten.

Patrick (±38) voelt zich ontzettend geconflicteerd. Hij is al bijna twintig jaar gelukkig getrouwd, maar er is een seksueel verlangen dat hij maar niet kwijtraakt. Hij moet er echt iets mee. Patrick wil ‘dominant’ zijn in bed. Ik stel wat vragen over deze wens en vertel over mijn eigen voorkeuren en grenzen. Op dit gesprek volgt een van de meest voorzichtige, tedere seksuele ervaringen die ik ooit hebt gehad. Hij is blij: “Het voelde zo bijzonder en heftig dat ik mocht bepalen wat we gingen doen.” Awww.

Diwan (35) en ik hebben wilde, soms wat ruige seks met veel dirty talk. Dat doe ik niet met iedereen, maar Diwan voelt prima aan wat wel en niet werkt. We checken voortdurend of de ander het nog naar z’n zin heeft en man oh man, wat is het sexy! Als ik achteraf grijnzend naar mijn collega’s toeloop, melden ze me droog dat het hele huis al heeft gehoord dat het leuk was.

Jan (±40) is een lompe boer met lompe handen. Gelukkig luistert hij goed naar aanwijzingen. Ik heb geen flauw idee wat zijn verhaal is, want hij praat amper. Ik vind onze afspraken niet zo boeiend, maar hij blijft terugkomen. Ik denk dat ik gewoon net het juiste uiterlijk heb voor hem.

Richard (52) is een onwijs lekker ding met een fijne, relaxede uitstraling. We kunnen eindeloos kletsen over onze gedeelde hobbies. Ik laat me helemaal meevoeren in zijn handen. De geeks in ons onderbreken de erotiek af en toe wel voor een technisch overlegje over de kinky shit die we doen. “Kijk je uit dat je mijn rechterbovenarm niet afknelt? Woah, hoe werkt die knoop?”