Pray the whore away: detentie van prostituees incl slachtoffers mensenhandel

Reddingsorganisaties, met name christelijke/radicaal feministische reddingsorganisaties, zijn vaak detentiecentra voor prostituees. De vage juridische definitie van mensenhandel wordt misbruikt door anti-prostitutie activisten om mensen die seks hebben voor geld tegen hun zin vast te zetten en te ‘genezen’. Pray the gay away camps, maar dan voor zondige meisjes.

Dit fenomeen heeft zijn wortels in de 19e eeuw, zoals ik al eens aanstipte in een opiniestuk voor De Morgen.

Gisteren kwam het artikel “Non-Profit Accused of Exploiting Sex Trafficking Victims It Was Meant to Help” uit over een christelijke ngo in de Verenigde Staten en Tanzania uit. Ondanks grote inkomsten en celebrity support leven de geredde meisjes in erbarmelijke omstandigheden, wordt christelijk geloof ze opgedrongen en hun rechten geschonden.

In Ierland wordt de grootste reddingsorganisatie voor ‘prostitues en mensenhandel slachtoffers’ geleid door dezelfde nonnen ordes die vroeger de beruchte Magdalene Laundries voor losse meisjes runden, waar jonge vrouwen werden misbruikt om hun ziel te redden.

Sekswerkers, inclusief slachtoffers van mensenhandel, in India en Thailand geven aan dat Westerse reddingsorganisaties naast politie het grootste gevaar zijn voor hun veiligheid.

Mensenhandel verwees vroeger naar zware arbeidsuitbuiting van migranten. Inmiddels verwijst het met name naar zowel het uitbuiten van als simpelweg samenwerken met prostituees. In de afgelopen tien jaar is de funding voor anti-mensenhandel ngo’s die zich bezig houden met ‘awareness’ en ‘rescue’ extreem toegenomen. Veel van dat geld gaat naar organisaties die álle prostitutie zien als geweld tegen vrouwen en die álle prostitutie willen tegengaan, ongeacht wat een prostituee zelf wil met haar leven. Academicus dr. Laura Augustin publiceert hier over.

In Nederland hebben we 3 miljoen landelijk plus lokale subsidies voor ‘uitstapprogramma’s’ voor prostituees. Dit geld ondersteunt met name christelijke organisaties.

In Nederland hebben we FIER, een reddingsorganisatie die nauw samenwerkt met de fundamentalistische ChristenUnie.

Voormalig medewerker Chris Sent vertelde me begin 2015 dat FIER als doel heeft prostitutie tegen te gaan. “Mijn baas zei dat ik tegen prostitutie was zolang ik daar werkte.” Ze vertelde me ook dat ik minder kritisch moest zijn op de ChristenUnie omdat dat beter zou zijn voor mijn activistische carriere en zij zelf dan wel een goed woordje voor me zou doen bij het Ministerie van Veiligheid & Justitie.

Tweede Kamerlid Nine Kooiman en haar assistent vertelde me in de herfst van 2014 dat ze wisten dat FIER statistieken en gruwelverhalen over jonge slachtoffers van mensenhandel verzon. Twee weken later stonden ze zij aan zij met de organisatie bij het lanceren van de initiatiefwet CU/SP/PvdA rond klantcriminalisatie. Toen ik hier iets verontwaardigs over Twitterde, kreeg ik boos bericht van Nine Kooiman. Of ik het weg wilde halen want zo kwam haar assistent in de problemen. Ik vind het jammer dat ik dat toen niet heb doorgezet.

Af en toe hoor je via via wat verhalen van jonge vrouwen die in FIER of vergelijkbare “opvang” hebben gezeten. De Valkenburgzaak is daar overigens ook een voorbeeld van. Vaak zitten de meiden vast tot hun 18e, tot ze erachter komen dat ze weg mogen van de wet.

De Wet Regulering Prostitutie, nu in de Eerste Kamer, maakt het illegaal om sekswerkers tot 21 jaar te helpen. Wanneer jonge sekswerkers straks worden betrapt, worden zij richting ‘rehabilitatie’ gestuurd. Ik houd mijn hart vast.

Ik weet dat het moeilijk is om te geloven dat mensen, ook minderjarige mensen die seks hebben gehad voor geld, vaak slechter af zijn bij hun ‘redders’. Ik schrijf hier liever niet over, link niet graag naar vage blogs en deel liever geen niet-te-verifieren informatie. Het was moeilijk om enige geloofwaardigheid op te bouwen als sekswerker en ik weet dat dit me in die zin schaadt. Maar hemel, wat moeten we anders doen? Wie het weet, mag het zeggen.

 

 

 

 

Resources on sex work policy and violence

All these resources address violence that sex workers experience, either as its main topic or as part of a broader focus. Please stop saying sex worker activists ignore violence or exploitation or trafficking – we are the people who experience these things, after all! That’s why we want decriminalisation. That’s why we oppose stigma and discrimination.

Sex workers speak. Who listens?

Book by academic researchers

“This volume addresses the violence, exploitation, abuse, and trafficking present in the sex industries, but it does so from the perspective of sex workers themselves. These are the women, men, and transgender people who are directly touched by the abuse, exploitation, and trafficking under discussion, and they are the people who actively and collectively resist all forms of violence against them. By publishing their voices directly we hope to help readers resist indifference, on the one hand, and to become more critical of states’ interventions, which are widely regarded and legitimated as necessary to combat ‘trafficking’, on the other.”

The situation of national and migrant sex workers in Europe today

Briefing Paper by TAMPEP

“To fight against violations and abuse within the sex industry, EU member states have

been using anti-trafficking efforts to combat prostitution and migration instead of creating a safe and supportive environment for sex workers to work, self-organize and
ensure good working conditions. Dismantling the sex industry disrupts sex workers’ lives and work, and pushes them to illegality and isolation. At the same time, victims of human trafficking are rarely found and if they are, their needs are rarely addressed in an effective way. Policy makers conflate sex work and trafficking which results in ineffective policies
aimed at all sex workers and a complete disregard for the needs of sex workers that do not experience trafficking.”

Underserved. Overpoliced. Invisibilised. LGBT sex workers do matter

Report by ICRSE

“Sex work is a multi-gendered phenomenon, and sex workers of all genders and sexual orientations offer sexual services and are actively involved in the sex workers’ rights movement. Sex workers and LGBT people have long shared a common history: for instance, trans sex workers of colour have been among the main driving forces in the LGBT movement, as in the case of the Stonewalls riots, celebrated and commemorated all over the globe during Pride events. Since the 19th century, both female sex workers and lesbians have been treated as deviants and asocial women, differing from “normal women”, who engage in heterosexual sex taking place within marriage and for reproduction. The histories of gay and sex worker communities are also intertwined: sex workers and gay men have traditionally been part of the same subcultures, for instance places frequented by gay men were often the same places where sex work occurred.”

FAILURES OF JUSTICE: State and Non-State Violence Against Sex Workers and the Search for Safety and Redress

Research Report by SWAN

“This publication is about sex workers’ experiences of state and non-state violence, and hindered attempts to access justice in Central and Eastern Europe and Central Asia. The study was undertaken in sixteen countries of our region, with local research teams comprised of sex workers and allies joining efforts. It provides an insight on how stigma and the criminalization of sex work enables daily violence and repression that sex workers face from police and non-state actors. This entails barriers to accessing legal aid and justice, as well as harm reduction, health or social services.”

The Principles for Model Sex Work Legislation

Resource by Scarlet Alliance

“The Principles for Model Sex Work Legislation comprehensively outline core principles in sex work law reform. They act as an integral source of information and reference for politicians, government bodies, advocates, health providers, community sectors, current and potential sex workers, and sex industry owners and managers. These Principles have been developed by sex workers. They are the outcome of a five-stage consultation process with the Scarlet Alliance membership, including sex workers from a range of organisations and locations and with diverse experiences and backgrounds. The purpose of this process was to ensure the Principles reflect the voices, needs, objectives and consensus of sex workers in Australia. Putting sex workers voices at the centre of policy is a key step in creating law reform that is ethical, effective and sustainable. The Principles reflect contemporary research, literature and personal experiences, and are essential for anyone engaging in law reform or advocacy on sex work issues.”

Feminism needs sex workers. Sex workers need feminism. For a sex worker inclusive women’s rights movement.

Briefing Paper by European sex worker-led organisation ICRSE

“Sex workers in Europe and Central Asia often live and work in precarious and dangerous contexts. The reasons for this are the criminalisation of sex work, precarisation of labour, feminisation of poverty and structural, institutional and interpersonal violence against women and LGBT people. This briefing paper explores the intersection of feminist ideologies, women’s rights and sex workers’ rights, and the feminist ideals which are included and supported in sex work activism. It calls upon the feminist movement to consider the growing evidence in support of sex work decriminalisation, build an alliance with sex workers and their organisations, and actively support sex workers’ rights and the decriminalisation of sex work.”

Sekswerk missen

Het happy hooker stereotype is stom. Hoe meer ik betrokken raak bij politiek activisme rond sekswerkerrechten, hoe meer ik dit stereotype probeer te vermijden. Want mensenrechten zijn niet alleen voor happy people, juist niet. En veel mensen (politici) nemen je standpunten minder serieus als je benadrukt dat je seks voor geld supertof vindt.

Maar jongens, laten we eerlijk zijn, ik houd echt van sekswerk. Hoe meer ik mijn manieren van werken, mijn hooker persona’s en mijn marketing ontwikkel, hoe toffer het wordt. Ik ben een vakidioot, ik vind het onwijs cool om mensen een mindblowing seksuele ervaring te geven. Ik heb nooit begrepen waarom het niet ok is om seks te hebben met vrienden en vreemden. Ik heb nooit begrepen waarom ik geen geld voor seks zou kunnen vragen. Ik ben er namelijk echt heel erg goed in. In seks, dus. Daar investeer ik in. Ik lees en leer en ga naar workshops en probeer verschillende strategieën voor afspraken uit en ik begin echt fucking awesome te worden in dat hele seksding én in hoeren.

Ik begin ook steeds meer te leren over mensenrechten en issues zoals lgbt discriminatie, geweld tegen vrouwen en toegang tot health services. Ik leer over arbeidsrechten en social movements, over de politieke processen in Nederland en Europa, over hoe je sociale verandering teweeg brengt, hoe je communities kan organiseren, en dat allemaal op een manier die de meest gemarginaliseerde groepen binnen de groep hopelijk zo min mogelijk buitensluit.

De afgelopen maanden ben ik zoveel bezig geweest met activisme, dat ik amper nog (seks)werk. Dat heeft nogal wat gevolgen. Ik word eraan herinnerd hoe zwaar ik kantoorwerk soms vind en hoe mijn lijf schreeuwt om meer beweging. Ik merk het aan mijn inkomsten.

Wat ik niet zag aankomen, is hoe erg ik het mis om te hoeren. Het persoonlijke, intieme contact met veel klanten is zo intens en fijn, ik denk dat psychologen en fysieke therapeuten dat ook wel herkennen. Ook het keten en bitchen op de exploitant met collega’s, het schrijven van de perfecte marketingtekst en merken dat ‘ie werkt, het sturen van onzekere machoklanten, of juist het voorzichtig aanmoedigen van verlegen types, gekke bekken trekken naar je duopartner wanneer de klant niet kijkt, egostrelende dudes die je aanbidden als de godin die je bent voor ze. Omringd zijn door vrouwen met onwijs vette skills en als vanzelfsprekend kennis uitwisselen, ook al ben je elkaars ‘concurrent’. De jarenlange vriendschappen met mensen wiens naam je niet kent, knappe klanten die goed zijn in seks. Iemand helemaal overwhelmen met je high femme magic.

Maar ook de saaie afspraken waarbij je de klant maar vaak omhelst zodat je ongezien naar de klok kunt kijken, slapen in je werkbed, die seksistische lul laten denken dat je inderdaad onder de indruk bent van z’n intellect en niet van de bizar hoge bedragen die je hem laat betalen. Het soms ingewikkelde navigeren van je relaties met collega’s omdat we zo ontzettend anders zijn allemaal. Standjes krijgen omdat je clueless en elitair doet en die shit hier niet wordt getolereerd. Samen huilen met collega’s wanneer een familielid of partner kut doet over je werk. Op elkaar kunnen leunen.

Sekswerk. ❤ Happy International Sex Workers Day!

Hoeren die spreken zijn eigenlijk pooiers

Door de seksbranche te reduceren tot mensenhandel, krijgen prostituées geen kans om te spreken over arbeidsrechten. Over hoe clichés alleen anti-prostitutie activisten helpen.

Niemand wil dat zijn geliefden prostituee worden, zegt Gert-Jan Segers, zendeling en CU-kamerlid. Feminist Elma Drayer valt hem bij. Prostituees zijn immers het “rechtmatig eigendom” van hun klanten tijdens een afspraak en hebben schijnbaar zelf niets in te brengen.

In Nederland lachen we om sociaal conservatisme. Niemand vertelt onze vrouwen wat ze mogen denken, doen en dragen. Vreemd genoeg laten we deze houding varen wanneer het op prostitutie aankomt. Dan wordt seksualiteit ineens exclusief voor geliefden. Ondanks overweldigend bewijs dat de meeste prostituees gewoon zelf voor hun baan kiezen, blijven we geloven dat niemand seks zou kunnen hebben met een vreemde. Een prostituee moet dus wel gedwongen worden door een fout vriendje of een vreselijke leven – of er zit ergens een steekje los, natuurlijk.

Vrouwen redden van de zonde / het patriarchaat

Deze clichés komen ten goede aan abolitionisten; activisten die zich inzetten tegen prostitutie. Het is prettig hoe radicale feministen en conservatieve christenen elkaar hierin hebben gevonden, merkte Gert-Jan Segers op toen hij afgelopen april het “Mannen die seks kopen” congres opende. Beiden willen hetzelfde; prostitutie beëindigen en al die gevallen vrouwen redden van hun zondig leven danwel het patriarchaat. En als ze niet mee willen werken, dan kunnen we ze in ieder geval arresteren. Samen met die vieze hoerenlopers.

Het is wel wat lastig dat de vrouwen (en mannen) die sekswerk doen blijven aangeven helemaal geen redding te willen. Er zijn amper misbruikzaken en zelfs wanneer politie aandringt bij controles en huiszoekingen geven hoeren aan dat ze geen hulp nodig hebben. Dat komt, zo zeggen de christelijke reddingsorganisaties, doordat ze zo onder druk staan van hun pooiers. Er is simpelweg geen plaats voor het idee dat hoeren misschien gewoon hoer willen zijn.

De pooierlobby

Ook vervelend: sekswerkers beginnen zich steeds meer zelf te organiseren en vragen consistent om echte arbeidsrechten in plaats van redding. Samen met de Verenigde Naties, Amnesty International en de Human Rights Watch vragen sekswerkers wereldwijd om echte legalisatie en het schrappen van wetten die hun werk criminaliseren.

Radicaal feminist Julie Bindel, ook aanwezig op het congres, weet deze trend te verklaren. De miljoenen sekswerkers die over de hele wereld mensenrechten eisen zijn eigenlijk lobbyisten van de “pooier lobby”, een machtig en verborgen netwerk van vrouwenmisbruikers. (Ze raadt aan om het voor een breder publiek te hebben over een pro-prostitutielobby of een happy hookerlobby, dat klinkt wat genuanceerder voor niet-ingewijden.) Op het congres wordt eendrachtig geconcludeerd dat Nederlandse sekswerkers eigenlijk als doel hebben om misbruik van vrouwen en kinderen te legaliseren.

Maar wat nu als prostituees, en hun klanten, een diverse groep mensen zijn die voor sekswerk kiezen om de diverse redenen die men ook tegenkomt in andere branches? Wat nu als hoeren kiezen voor hun baan omdat het ze leuk lijkt, of omdat het goedbetaald ongeschoold werk is met flexibele uren? Wat nu als, in de 21ste eeuw, sommige mensen gewoon wat vrijer denken over seks? En wat nu als die mensen inderdaad, net als elk ander, mensenrechten nodig hebben? Het recht op werk, gezondheidszorg, privacy, gelijkheid voor de wet, zelforganisatie en het recht vrij te zijn van stigma en discriminatie. Is dat echt zo’n absurde gedachte?

Maar vooruit, stel dat het anders zit. Stel dat de conservatieve christenen – dezelfde types die homoseksualiteit zien als ziekte – gelijk hebben. En de radicale feministen, die geloven dat alle mannen verkrachters zijn (ik heb het niet verzonnen), ook. Zelfs als alle prostituees slachtoffers zijn van gewelddadige, georganiseerde misdaad. Zelfs als niemand echt voor dit beroep kiest. Is het dan niet juist hoognodig om prostituees dezelfde rechten en bescherming te geven als elk ander werkend mens?

Introductie sekswerkdebat – met bronnen, zonder spellingscontrole

Beste Remco,

Je vroeg me om bronnen van academici en mensenrechten organisaties die legalisatie en decriminalisatie van sekswerk steunen. Ik, eh, was een beetje enthousiast. Hier een beknopte (ghehe) inleiding op het problematische debat rond sekswerk en de misstanden in en over prostitutie. Enjoy de 2000 woorden. Met bronnen. En plaatjes!

Verplichte inleiding: wat is sekswerk? Over welke sekswerkers hebben we het?

Kort door de bocht: sekswerk is het tegen betaling aanbieden van seksuele diensten.

Sekswerkers zijn de mannen en vrouwen (en queers en transgender peeps) die deze diensten aanbieden. Prostituees hebben zeer diverse achtergronden, motivaties en levens.

Je zou sekswerkers kunnen plaatsen op een spectrum met aan het ene uiterste mensen die vanuit een situatie met zeer veel mogelijkheden kiezen voor het beroep (zoals ik! hi!) en aan het andere uiterste mensen met zeer beperkte keuzemogelijkheden. Denk aan oa. mensen die leven in extreme armoede, mensen die verslaafd zijn aan drugs, minderjarigen die niet naar hun ouders terug kunnen/willen en mensen onderaan de sociale ladder in een kastenstelsel.

Continue reading “Introductie sekswerkdebat – met bronnen, zonder spellingscontrole”

Wie zijn de hoerenlopers?

Prostituanten hebben vaak een zekere kwetsbaarheid, betrokkenheid en algemeen fatsoen die zelden wordt genoemd. Ik herken mijn klanten niet in het beeld dat er in de media wordt geschetst van gewelddadige, achteloze “hoerenlopers”.

Prostituanten zijn, net zoals sekswerkers, geen homogene groep. Ik heb geprobeerd deze diversiteit te vangen in een aantal voorbeelden van mijn klanten. Al deze specifieke voorbeelden van echte klanten vertegenwoordigen een type prostituant dat ik vaak tegenkom.

Peter (60) is al jaren weduwnaar. Zijn vrouw was zijn eerste, enige liefde en hij is het daten moe. Hij wil geen vaste partner meer, maar zoekt wel intimiteit en aanraking. In ons jarenlange contact is hij gegroeid van verlegen en nerveus naar ontspannen en openhartig.

Mark (33) is een introverte accountant, de stille jongen op kantoor. Elke keer weer verwondert hij zich erover dat ik zo mooi en lief ben. We doen cheesy rollenspelletjes, liggen vaak in een deuk om onze eigen klungeligheid.

Willem (±45) is een olijke, grote Brabander met mooie pretogen. Hij reist teveel voor zijn werk voor een vaste relatie. Hij is een echt no-nonsense type die graag lange laklaarzen draagt wanneer hij me ziet. Zijn overduidelijke overgave en genot wanneer ik de leiding neem in onze interactie raken me iedere keer. Ik mis hem wanneer een tijd naar een collega gaat.

Joost (28) is een leuke, nerdy, slanke jongen. Hij vindt seks vanwege zijn autisme wat lastig. Bij elke afspraak bespreken we expliciet wat we wel en niet gaan doen. Ik blijf voortdurend helder communiceren wat mijn wensen en grenzen zijn – zo hoeft Joost niets te raden en kan hij zich richten op plezier.

David (51) en Anne (53) hebben me gevonden omdat Anne biseksueel is en graag samen met haar echtgenoot een ervaring wil hebben met een vrouw. David praat het meest in ons voorgesprek, dat vind ik verdacht. Wil Anne dit echt? Ik besluit om het wel te proberen, maar het initiatief eerst aan Anne te laten. Zodra we op de kamer zijn bespringt Anne me vol enthousiasme en vrij ik ineens met een prachtige, zeer opgewonden, oprecht kreunende en giechelende vrouw. Ik moet er een beetje van blozen. “Volgens mij zou Hella ook wel willen dat jij haar aanraakt, lief.” moedigt ze haar man aan, die verlegen met zijn voeten staat te draaien.

Anton (±68) is een kleine, serieuze man die ik eén keer heb gezien. Ik erger me een beetje aan zijn ombeholpenheid en kan hem niet goed lezen. Wanneer hij zijn kleren aantrekt, kijkt hij me voor het eerst echt aan. “Het, eh, lukte al een tijdje niet meer. Ik dacht dat ik het niet meer kon. Dit was het laatste dat we, mijn vrouw en ik, bedoel ik, wilden uitproberen. Ik ben zo blij, je hebt geen idee!”

Dennis (26) is mollig, jong van gezicht en studentikoos gekleed. We hebben een geweldige klik, delen hetzelfde gevoel voor humor en zijn allebei kinky. Bovendien zijn we beiden gek op pin ups en fifties mode. Ik kleed me mooi aan en Dennis neemt vintage kousen voor me mee. Ik adviseer hem om naar bdsm feesten te gaan omdat hij verdorie eindelijk een sexy, kinky vriendinnetje moet ontmoeten.

Patrick (±38) voelt zich ontzettend geconflicteerd. Hij is al bijna twintig jaar gelukkig getrouwd, maar er is een seksueel verlangen dat hij maar niet kwijtraakt. Hij moet er echt iets mee. Patrick wil ‘dominant’ zijn in bed. Ik stel wat vragen over deze wens en vertel over mijn eigen voorkeuren en grenzen. Op dit gesprek volgt een van de meest voorzichtige, tedere seksuele ervaringen die ik ooit hebt gehad. Hij is blij: “Het voelde zo bijzonder en heftig dat ik mocht bepalen wat we gingen doen.” Awww.

Diwan (35) en ik hebben wilde, soms wat ruige seks met veel dirty talk. Dat doe ik niet met iedereen, maar Diwan voelt prima aan wat wel en niet werkt. We checken voortdurend of de ander het nog naar z’n zin heeft en man oh man, wat is het sexy! Als ik achteraf grijnzend naar mijn collega’s toeloop, melden ze me droog dat het hele huis al heeft gehoord dat het leuk was.

Jan (±40) is een lompe boer met lompe handen. Gelukkig luistert hij goed naar aanwijzingen. Ik heb geen flauw idee wat zijn verhaal is, want hij praat amper. Ik vind onze afspraken niet zo boeiend, maar hij blijft terugkomen. Ik denk dat ik gewoon net het juiste uiterlijk heb voor hem.

Richard (52) is een onwijs lekker ding met een fijne, relaxede uitstraling. We kunnen eindeloos kletsen over onze gedeelde hobbies. Ik laat me helemaal meevoeren in zijn handen. De geeks in ons onderbreken de erotiek af en toe wel voor een technisch overlegje over de kinky shit die we doen. “Kijk je uit dat je mijn rechterbovenarm niet afknelt? Woah, hoe werkt die knoop?”